Krzysztof GojdźKrzysztof Gojdź

10.07.2017 | Zdrowie

Plaster na menopauzę

Okres menopauzy to dla wielu kobiet bardzo trudny czas, w ich życiu wiele się zmienia, a jakby tego było mało bardzo, często towarzyszą temu nieprzyjemne objawy. Zmiany nastrojów, kołatanie serca czy uderzenia gorąca, to właśnie one komplikują wszystko jeszcze bardziej. Na szczęście dziś istnieją metody, które pozwalają zniwelować większość z nich, pozwalając Wam Kochane Panie cieszyć się życiem i przejść przez ten nieunikniony dla Was wszystkich etap z uśmiechem na twarzy.
Dziś na moim blogu o menopauzie, jej symptomach, ich skutkach oraz hormonalnej terapii objawów menopauzy opowie prof. zw. n. med. Tomasz Paszkowski. Kierownik III Katedry i Kliniki Ginekologii, Uniwersytetu Medycznego w Lublinie, wieloletni prezes i członek honorowy Polskiego Towarzystwa Menopauzy i Andropauzy.

Okres menopauzy to dla wielu kobiet bardzo trudny czas, w ich życiu wiele się zmienia, a jakby tego było mało bardzo, często towarzyszą temu nieprzyjemne objawy. Zmiany nastrojów, kołatanie serca czy uderzenia gorąca, to właśnie one komplikują wszystko jeszcze bardziej. Na szczęście dziś istnieją metody, które pozwalają zniwelować większość z nich, pozwalając Wam Kochane Panie cieszyć się życiem i przejść przez ten nieunikniony dla Was wszystkich etap z uśmiechem na twarzy.

Dziś na moim blogu o menopauzie, jej symptomach, ich skutkach oraz hormonalnej terapii objawów menopauzy opowie prof. zw. n. med. Tomasz Paszkowski. Kierownik III Katedry i Kliniki Ginekologii, Uniwersytetu Medycznego w Lublinie, wieloletni prezes i członek honorowy Polskiego Towarzystwa Menopauzy i Andropauzy.

Panie Profesorze, z czego wynikają objawy menopauzy?

Większość objawów menopauzalnych wynika z niedoboru tzw. endogennych, czyli produkowanych przez organizm kobiety estrogenów. Większość tkanek i narządów ma tzw. receptory estrogenowe, za pośrednictwem których estrogeny wpływają na ich funkcje. Takie receptory znajdują się np. w sercu, mózgu, kościach i skórze.

Kiedy można spodziewać się objawów menopauzy i jakich?

W  wyniku spadku ilości estrogenów produkowanych przez jajniki, co następuje u większości kobiet ok. 50. roku życia, pojawiają się objawy w  istotny sposób pogarszające jakość ich życia. Chodzi o uderzenia gorąca, kołatanie serca, nadmierne pocenie się, skłonności do depresji, suchość pochwy. Do tego dochodzą zmiany będące rezultatem starzenia się organizmu, które w istotny sposób pogarszają samoocenę atrakcyjności fizycznej.

Czy niedobór estrogenów ma jakieś negatywne konsekwencje dla zdrowia?

Poza wspomnianymi objawami doraźnie pogarszającymi jakość życia konsekwencje menopauzy mogą mieć również długofalowe, negatywne dla zdrowia skutki. Chodzi o  to, że estrogeny mają ochronne działanie na serce i  kości. Ich niedobór skutkuje m.in. wzrostem ryzyka zawału serca oraz złamań kości w rezultacie osteoporozy.

Czy to prawda, że kobiety w okresie menopauzy powinny mierzyć poziom hormonów?

U większości pacjentek nie istnieją powody uzasadniające badanie poziomów hormonów przed podjęciem decyzji o wdrożeniu u nich hormonalnej terapii menopauzalnej. Stężenia estrogenów we krwi u kobiety w  okresie okołomenopauzalnym wykazują znaczne wahania nawet w ciągu jednej doby. Dlatego jednorazowy pomiar tego stężenia nie daje wiarygodnych informacji na temat tzw. statusu menopauzalnego pacjentki. W większości zatem przypadków decyzję o wdrożeniu hormonalnej terapii menopauzalnej podejmujemy na podstawie profilu i nasilenia objawów charakterystycznych dla menopauzy u danej pacjentki przy uwzględnieniu przeciwwskazań do tej terapii.

Czy możemy zapobiegać negatywnym skutkom menopauzy?

Zarówno krótkotrwałe objawy menopauzalne degradujące jakość życia, jak i długoterminowe skutki niedoboru estrogenów można bezpiecznie u większości pacjentek eliminować lub znacząco łagodzić przy użyciu hormonalnych leków zawierających estrogeny lub kombinację estrogenu z progestagenem.

Kiedy zacząć? Co z mitem, że hormony szkodzą?

Mit dotyczący szkodliwego oddziaływania leków stosowanych w hormonalnej terapii menopauzalnej ma słabej jakości poparcie w dowodach naukowych. Jest prawdą, że doustna terapia estrogenowo-progestagenowa może nieznacznie zwiększać ryzyko zakrzepicy w układzie naczyń żylnych, ale w odniesieniu do terapii prowadzonej drogą przezskórną (plastry uwalniające estrogen z/lub progestagenem) ryzyka tego nie zwiększy. Podobnie rzecz się ma w odniesieniu do bezpieczeństwa terapii menopauzalnej dla gruczołu piersiowego. O  ile niektóre doustne preparaty tego typu mogą nieznacznie zwiększać ryzyko występowania raka piersi, to podawanie hormonów za pomocą plastrów charakteryzuje się znacznie korzystniejszym profilem bezpieczeństwa. Dużo zależy również od dawki i rodzaju hormonów stosowanych w terapii, a także od czasu trwania terapii. Zgodnie z obecnym stanem wiedzy zaleca się wdrożenie terapii menopauzalnej jak najwcześniej – tuż po pojawieniu się objawów znacząco pogarszających jakość życia pacjentek.

Jaka forma podaży leków jest najbezpieczniejsza?

Bezwzględnie najbezpieczniejszą formą hormonalnej terapii menopauzy jest podawanie niskich dawek hormonów drogą przezskórną w  postaci plastrów. Istnieją dowody na korzystniejszy profil bezpieczeństwa tego typu terapii w porównaniu ze stosowaniem tabletek. Nie dotyczy to tylko układu sercowo-naczyniowego, ale również gruczołu piersiowego – terapia przy użyciu plastrów nie zwiększa tzw. gęstości mammograficznej piersi, czyli nie utrudnia wykrycia za pomocą mammografii niewielkich zmian w gruczole piersiowym wymagających wykonania biopsji.

Jakich korzyści można spodziewać się przy stosowaniu plastrów?

Korzyści w  postaci łagodzenia lub eliminacji objawów menopauzalnych przy zastosowaniu plastrów są porównywalne do tych, jakich możemy się spodziewać po zastosowaniu tabletek. Zasadnicza różnica dotyczy jednak relacji korzyści do bezpieczeństwa kuracji, która przy porównaniu plastrów i  tabletek wypada na korzyść terapii przezskórnej. Wynika to z wielu czynników, m.in. zupełnie innego mechanizmu wchłaniania się hormonów z plastra w porównaniu z połkniętą tabletką. W rezultacie tych różnic pacjentka stosująca plastry hormonalne narażona jest w mniejszym stopniu na znaczne dobowe wahania stężeń hormonów, a także mniejszy ich wpływ nie tylko na wątrobę, ale również na wiele tkanek i narządów organizmu kobiety.

Kochane Panie, hormonalna terapia może zmniejszyć, a nawet całkowicie wyeliminować nieprzyjemne objawy okresu menopauzy i nie ma czego się bać, bo nie jest aż taka straszna, jak niektórzy ją rysują. Najważniejszy jest odpowiedni wybór preparatu, dlatego zachęcam Was do rozmowy z lekarzem ginekologiem, który z pewnością Wam w tym pomoże.

 

 


Tagi: menopauza terapia hormonalna plaster ginekolog kobieta

Wpisz wyszukiwaną frazę