Krzysztof GojdźKrzysztof Gojdź

30.10.2017 | Zdrowie

Łuszczycą nie można się zarazić

W niedzielę 29 października obchodziliśmy Światowy Dzień Chorych na Łuszczycę, chorobę która ze względu na zbyt małą świadomość społeczną bardzo często jest przyczyną wykluczenia. Tymczasem łuszczyca nie jest zaraźliwa i nie stanowi zagrożenia dla otoczenia osoby chorej, nie powinna więc wzbudzać strachu ani być przyczyną odrzucenia. Niestety jednak wciąż bardzo często tak się właśnie dzieje dlatego myślę, że warto poznać ją bliżej i zrozumieć, jak ważne dla osób które się z nią zmagają, jest nasze wsparcie. Dziś na moim blogu o tym, co to właściwie jest łuszczyca, jak się objawia i kogo dotyczy.

Łuszczyca kiedyś często mylona z trądem, dziś uznawana za chorobę o podłożu autoimmunologicznym, jest schorzeniem przewlekłym, charakteryzującym się okresami remisji, po których następują zaostrzenia choroby. Ze względu na to, że istnieje kilka rodzajów tego schorzenia, przebieg może być bardzo różnorodnym i niestety, jeśli już się ujawni, pozostaje z chorym na całe życie. Łuszczyca to jedna z najczęściej występujących chorób skóry, której typowym objawem jest występowanie łuszczących się wykwitów. Może dotknąć każdego, jednak znacznie częściej niż dzieci chorują na nią dorośli, przy czym dotyczy ona zarówno kobiet, jak i mężczyzn. Niestety jest ona schorzeniem które, wpływa nie tylko na wygląd zewnętrzny pacjenta, ale również bardzo utrudnia jego codzienne funkcjonowanie, a co gorsza jest również przyczyną zaburzeń ze strony psychicznej.

Za szybko, czyli źle

Skóra zdrowego człowieka potrzebuje około 28 dni na to, żeby się zregenerować, u osób chorych na łuszczycę komórki skóry dzielą się około 7 razy szybciej, czyli proces ich całkowitej wymiany zajmuje około 4 dni. To właśnie nadmierna produkcja naskórka prowadzi do powstawania zmian chorobowych u osób dotkniętych łuszczycą.

Co za tym stoi?

Niestety wciąż trudno jednoznacznie odpowiedzieć na to pytanie, największą „winą” obarcza się tu geny i układ immunologiczny, który z niewiadomych przyczyn, zamiast nas chronić odwraca się przeciwko nam, a w obrębie skóry powstają przewlekłe stany zapalne. Mówi się również o szeregu czynników, które wyzwalają łuszczycę, nasilają jej objawy lub przyspieszają jej nawrót. Należą do nich:

  • Infekcje, najbardziej niebezpieczne są zakażenia wywołane paciorkowcami, ale mogą ją wyzwalać również inne bakterie, wirusy i grzyby. Szczególną uwagę należy zwrócić tu na infekcje gardła, uszu i oskrzeli. Tego typu zakażenia mogą prowadzić do pojawienia się pierwszych objawów łuszczycy kropelkowej, najczęściej diagnozowanej u dzieci.
  • Urazy, bardzo często objawy łuszczycy pojawiają się lub nasilają w wyniku uszkodzeń mechanicznych skóry, mówimy wtedy o fenomenie Koebnera.
  • Stres jest również uznawany za czynnik, który może aktywować łuszczycę, wywołać jej pierwsze objawy, pogłębić już istniejącą lub skrócić okres remisji.
  • Leki, zdarza się że łuszczyca nasila się w efekcie przyjmowania niektórych leków, np. stosowanych w leczeniu depresji (zawierających węglan litu), beta-blokerów, niewłaściwego leczenia kortykosteroidami, a nawet niektórymi z niesteroidowych leków przeciwzapalnych.

Zdarza się również, że łuszczycę wywołują, przyspieszają jej nawrót lub nasilają objawy również inne czynniki np. zaburzenia hormonalne, zła dieta, nadmierne spożywanie alkoholu, czy palenie papierosów.

Stan skóry zmienia się również wraz ze zmieniającymi się porami roku. Zimą, kiedy przebywamy w ogrzewanych pomieszczeniach, skóra szybciej wysycha, a objawy łuszczycy nasilają się, z kolei latem kiedy skóra ma więcej kontaktu ze słońcem, zmiany zmniejszają się, a czasem nawet całkowicie znikają.

 

Różne rodzaje, różne objawy

Najczęściej spotykana jest łuszczyca plackowata, na skórze pojawiają się wtedy czerwone plackowate, pokryte białą łuską i wyraźne odgraniczone od zdrowej skóry zmiany. Wykwity bardzo często występują symetrycznie, a najbardziej charakterystyczne miejsca, w których się pojawiają to kolana, łokcie, okolica krzyżowa i owłosiona skóra głowy. Chorzy bardzo często skarżą się również na uporczywy świąd, skóry w miejscach gdzie pojawiają się zmiany chorobowe. Z kolei łuszczyca kropelkowa przybiera postać niewielkich czerwonych, łuszczących się zmian przypominających krople, które zlokalizowane są najczęściej na tułowiu, kończynach i czubku głowy. Ten rodzaj łuszczycy najczęściej pojawia się u dzieci i młodzieży. Łuszczyca krostkowa charakteryzuje się występowaniem drobnych krostek, wypełnionych ropą bardzo często otoczonych rumieniem. Zmiany mogą pojawić się na całym ciele, najczęściej jednak występują na kończynach. Łuszczyca odwrócona występuje w postaci gładkich czerwonych plam, które pojawiają się głównie w zgięciach i fałdach skóry np. w zgięciach łokci, pod kolanami, pod piersiami czy w pachwinach. Skóra zmieniona chorobowo jest bardzo delikatna i skłonna do podrażnień, dlatego w tej postaci choroby często występują również stany zapalne. Łuszczyca paznokci natomiast zwykle występuje wraz z inną odmianą łuszczycy, choć oczywiście zdarzają się również takie przypadki, kiedy jest jedyną jej formą. Chorzy zauważają na paznokciach wgłębienia oraz zlokalizowane pod płytką grudki łuszczycowe i zmiękczone masy rogowe. Paznokcie staja się żółte lub białe, nie przylegają do podłoża, rozwarstwiają się, a w ostrym przebiegu choroby odpadają. Najcięższą postacią łuszczycy jest erytrodermia łuszczycowa. Zmiany występują na całym ciele, towarzyszy im uporczywe swędzenie oraz ból, a objęta chorobą skóra może schodzić całymi płatami. Choroba może ona zagrażać życiu, na szczęście występuje bardzo rzadko.

Jak pielęgnować chorą skórę?

Ponieważ przyczyny powstawania choroby nie zostały do końca poznane, nie istnieje lek który byłby w stanie wyleczyć z łuszczycy. Terapia ma więc jedynie charakter objawowy, a jej zadaniem jest zmniejszenie dolegliwości. Leczenie łuszczycy to również odpowiednia pielęgnacja skóry, która w połączeniu z zaleconymi przez lekarza preparatami może wydłużyć okres remisji. Bardzo ważne jest stosowanie kosmetyków przeznaczonych do skóry wrażliwej. Konieczne jest stałe delikatne jej oczyszczanie, nawilżanie oraz łagodzenie podrażnień i świądu. Często zalecane są kosmetyki zawierające jasny ichtiol, pomagają one regulować namnażanie się komórek skóry oraz wyraźnie zmniejszają podrażnienia, łagodzą uczucie swędzenia, a dzięki swym właściwościom przeciwbakteryjnym i przeciwwirusowym zmniejsza ryzyko występowania infekcji. Do pielęgnacji skóry osób chorujących na łuszczycę zaleca się również stosowanie emolientów, które skutecznie zabezpieczają skórę przed utratą wody. Niezmiernie istotne jest również używanie preparatów delikatnie złuszczających naskórek, zalecane są np. te, które w składzie mają mocznik. Bezwzględnie należy zrezygnować z mydeł i zstąpić je specjalnie skomponowanymi dla delikatnej skóry piankami, żelami czy emulsjami bez mydła. Nieodpowiednie są również kosmetyki zawierające alergizujące substancje zapachowe i barwniki, które mogą dodatkowo podrażniać i wysuszać skórę. Należy pamiętać również o tym, że chorując na łuszczycę, nie możemy pozwolić sobie na rezygnację z właściwej pielęgnacji, nawet w okresie remisji. Jeśli będziemy właściwie dbać o naszą skórę i stosować się do zaleceń lekarza, znacznie wydłużymy bezobjawowy okres choroby i sprawimy, że jej nawrót będzie delikatniejszy.
W leczeniu łuszczycy bardzo często stosuje się również fototerapię, wykorzystując korzystne działanie, promieniowania UVA i UVB. Trzeba jednak pamiętać, że nie każdy może być poddany takiej formie leczenia, dlatego bardzo ważne jest, aby zadecydował o nim lekarz, który dostosuje również zabiegi do indywidualnych potrzeb pacjenta i będzie stale nadzorował postęp leczenia. W ciężkich przypadkach łuszczycy konieczne może okazać się podjęcie terapii z zastosowaniem leków biologicznych.

Łuszczyca, choć nie jest chorobą zakaźną niestety bardzo często, jest przyczyną wstydu i wycofania się z życia osób, które dotknęła. Zdarza się, że doprowadza do ciężkich stanów depresyjnych, co niestety prowadzi do rezygnacji z leczenia, nasila objawy choroby i zagraża życiu pacjenta. Dlatego bardzo ważne jest nie tylko szybkie podjęcie właściwego leczenia, ale również szerzenie informacji na temat łuszczycy po to, aby osoby znajdujące się w najbliższym otoczeniu chorego, mogły stać się dla niego wsparciem i pomóc mu przejść przez ciężki czas, kiedy objawy choroby są nasilone.


Tagi: łuszczyca autoimmunologia pielęgnacja leczenie

Komentarze

Wpisz wyszukiwaną frazę